Laatst stelde ik mezelf een vraag waar ik eigenlijk geen goed antwoord op had:
waar wacht ik op? We schuiven dingen zo makkelijk voor ons uit. Dromen, verlangens, ideeën waarvan we diep vanbinnen voelen: dit wil ik eigenlijk.
Maar er is altijd wel een reden om het nog even niet te doen. Te druk. Te spannend. Niet het juiste moment. Tot je ineens beseft… dat er ook een moment komt waarop het niet meer kan.
Misschien herken je dat gevoel wel. Dat er iets in beweging wil komen. Dat je op een kruispunt staat, maar nog niet precies weet welke kant je op wilt… of durft.
En eigenlijk is dat helemaal niet zo vreemd. 2026 draagt de energie van een nieuw begin, maar óók van diepe transformatie.
Wat wil ik eigenlijk?
Die vraag komt dit jaar bij veel mensen naar boven. Wanneer je 2026 optelt (2+0+2+6), kom je uit op het getal 1. Dit krachtige getal staat voor een nieuw begin: een eerste stap,
een vonk die iets in beweging zet. In mijn omgeving zie ik het overal terug: mensen die aan een nieuwe baan beginnen, relaties die eindigen, plannen die ineens vorm krijgen.
Ook voor mezelf voelt het alsof ik op een kruispunt sta, klaar om nieuwe wegen te verkennen.
Het getal 1 zegt ook dat er veel behoefte is aan onafhankelijkheid en zelfstandigheid. We willen het zélf uitproberen en ons eigen pad volgen. Niet die van een ander, en ook niet die van de maatschappij. Je gaat je meer afvragen: wat wil ík eigenlijk?
Vastzitten in de illusie
Open staan voor verandering klinkt mooi, maar in de praktijk doen we het liefst het tegenovergestelde. We houden vast aan wat we kennen. Zelfs als het ons allang niet meer gelukkig maakt.
Zekerheid voelt veilig. Die baan waar je al jaren zit. Het vaste inkomen. Weten wat er van je verwacht wordt. Maar ondertussen kan er iets anders gebeuren: stagnatie. De flow verdwijnt.
Wat ooit goed voelde, wordt een moeten.
En voor je het weet leef je op de automatische piloot. Alsof je vastzit.
Het goede nieuws is: dat ‘vastzitten’ is vaak een illusie. Niet de situatie houdt je tegen, maar de gedachten die je erover hebt. De bekende beren op de weg, het ego dat fluistert:
ik heb een hypotheek, dus ik kan niet weg. Ze kunnen niet zonder mij of ik ben nergens anders goed in. Maar zijn dat feiten? Of verhalen die je jezelf bent gaan vertellen?
Waar wachten we op?
Kortgeleden was ik bij een begrafenis. Dat zet je toch altijd weer aan het denken. We weten allemaal dat we ooit doodgaan, en toch parkeren we die gedachte liever bij ‘later’.
En dit blijven we doen, tot we uiteindelijk beseffen dat er geen later meer is.
Ik ben inmiddels 40 jaar en sinds mijn kindertijd heb ik al de wens om met vrije dolfijnen te zwemmen. Onlangs kwam er ineens een kans voorbij: een bootreis van 7 dagen, waarbij je elke dag het water in gaat. En ondanks mijn grote enthousiasme, voelde ik ook meteen twijfel. Ik kon genoeg redenen bedenken om maar vooral niet te gaan: mijn spaargeld raakt op, ik voel me niet altijd prettig in groepen… Maar als ik heel eerlijk ben, blijft er maar één vraag over: waar wacht ik op? Als ik het nu niet doe, wanneer dan wel?
En wil ik straks terugkijken en denken: waarom heb ik het toen niet gewoon gedaan?
Transformatie
Laten we ook zeker niet vergeten dat het jaar 26 (2+6) een 8 is. Dit krachtige getal, in de vorm van een lemniscaat, staat voor transformatie. Het nieuwe begin van de 1 krijgt hiermee een
diepere, meer spirituele laag. We mogen dieper duiken en ons verbinden met onze ziel. Wat kom je hier eigenlijk doen? Vertrouw erop dat dingen gaan bewegen zodra jij dat ook doet.
Ik zeg altijd: door op de bank te zitten wachten op een nieuwe relatie, nieuwe baan of wat je dan ook maar wenst, zal weinig gaan brengen. Krijg je een uitnodiging? Zeg ja. Krijg je geen uitnodiging? Creëer er zelf één. Want zo werkt verandering: één kleine beweging kan iets groots in gang zetten. Denk aan de rimpel in het water die uitgroeit tot een golf. Of de rups die uiteindelijk leert vliegen.
Als dit écht een jaar van nieuwe beginnen is… Welke eerste stap durf jij dan te zetten?
PS Voor wie benieuwd is: ik heb de spirituele dolfijnreis geboekt.
Blijkbaar was dit mijn antwoord op de vraag: waar wacht ik op?
Liefs! ℳ𝒶𝒶𝓃𝒵𝑜𝓃